Σύντομες Ματιές στον Κινηματογράφο, στα Βιβλία και στην Επικαιρότητα!

  • 21.12.12
     
    Σαλπάρει η σκούνα αξημέρωτα

    ShareThis

     
     

    Μεσάνυχτα κι όλη η φύσις ησυχάζει! Έξω μαίνεται «Ο βορριάς που τ’ αρνάκια παγώνει», έχω σφιχταγκαλιάσει το πάνελ των υπέρυθρων γιατί μόλις βγήκα από το μπάνιο τρέμοντας, ετοίμασα μπαούλα (ναι, το μισό σπίτι μετακομίζει λίαν πρωί), έφαγα ότι υπήρχε σε ντουλάπι και ψυγείο, τσεκάρισα αν λειτουργεί το ποτιστικό στη βεράντα, όλα υπό έλεγχον. Αύριο φεύγω και θα με χάσεις! Ε, προσωρινώς, μην απελπίζεσαι κιόλας. Μεταξύ μας, τα λέω τώρα αυτά έτσι δήθεν. Προς παραμυθίαν! Τάχαμου κάποιο προσώπατο θα περιμένει αγωνιωδώς την επιστροφή μου, πλην… άνθρακες. Σαλπάρει η σκούνα αξημέρωτα, τα είπαμε, μέσω ορέων και ουχί ωραίων. Κάτι μπαστουνόβλαχοι μονάχα θα κυκλοφορούν εκείνη την ώρα στην επαρχιακή εθνική οδηγώντας αγροτικά με μπρόκολα, ξινόμηλα και γαλοπούλες για το Σαββατιάτικο παζάρι της Πετρομαγούλας. Πριν γείρω για δυο-τρεις ώρες το κουρασμένο μου κορμί, θα διαβάσω ένα Χριστουγεννιάτικο διήγημα του κυρ Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη, τον «Αμερικάνο» ή τον «Χριστό στο Κάστρο», έτσι να φανταστώ την τράτα του μπαρμπα-Διόμα να αγκυροβολεί σε απάνεμα λιμανάκια, την θεία το Μαλαμώ να κανοναρχεί τα λόγια στο αυτί του αυτοσχέδιου ψάλτη κατά την Χριστουγεννιάτικη ακολουθία. Ε, μην ακυρώσουμε λόγω κόπωσης συνήθεια χρόνων. Η φωτογραφία που έβγαλε στον κυρ Αλέξανδρο ένα απομεσήμερο στη Δεξαμενή ο Πάύλος Νιρβάνας, με κοιτάζει πάνω από το γραφείο, σαν εικόνισμα.
    Σουπιές με σπανάκι θα έχει η μάνα μου για τον ξενιτεμένο της, μαζί με πολλές παρατηρήσεις για δουλειές που πρέπει να γίνουν και του λόγου μου τις παραμελώ, τα γνωστά. Και να μην βγαίνω χωρίς ζακέτα. Μελομακάρονα και κουραμπιέδες, όχι δεν φτιάχνει πια, λόγω πένθους διαρκείας. Αλλά… πάντα υπάρχει τρόπος. Πρώτη μου κίνηση να ανάψω το τζάκι σε ένα σπίτι κλειστό όπου θα έχει κράτος η υγρασία. Ναι, μόνος μου μένω στην εξωτική Αγουλινίτσα ρε κουτά, γι αυτό σας προσκαλώ. Πάντως για τον καναπέ απέναντι από το τζάκι μην ξερογλείφεται κανείς, είναι καπαρωμένος.
    Ευχηθείτε μου μπον βουαγιάζ γιατί θα το κάνω μόνος το ταξίδι, θα έχει παλιόκαιρο και επιπλέον το βαριέμαι.

    του Δημήτρη Χίλιου

    Ο Δημήτρης Χίλιος είναι συγγραφέας και από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα του «Με το σφύριγμα του τραίνου» και «Χάρτινα φιλιά«.

     

    Κατηγορία: Facebook
    Tags:

    No Comments

Αφήστε ένα σχόλιο!

Προσαρμοσμένη αναζήτηση
Μυστικά, Ιδέες και Λύσεις

Wallpapers με θέματα από την Ελλάδα