Σύντομες Ματιές στον Κινηματογράφο, στα Βιβλία και στην Επικαιρότητα!

  • 07.07.17
     
    Καθημερινή μέσα στον Αλωνάρη

    ShareThis

     
     

    Καθημερινή μέσα στον Αλωνάρη

    Λέω να την κάνω, έτσι βιαστικά κι αποφασιστικά! «Κελαηδήστε ωραία μου πουλάκια, κελαηδήστε» θα τραγουδήσω έτσι βαρύθυμα πενθώντας τους νεκρούς της ΕΡΤ την νύχτα που έπεσε το μαύρο και έτσι μέσα στο πένθος το ασήκωτο βουτηγμένος για μια παραλία θα χαράξω πορεία… Δεν θα τιμήσω εγώ την βραδιά που καβάληκε η άλλη τα κάγκελα ανεμίζοντας την σημαία; Την ίδια βραδιά που η παράλλη έσκουξε βοήθεια βοήθεια απεγνωσμένα επειδή πέρασε αστυνομικός στα εξίμιση μέτρα κοντά της έξω από την πόρτα ενός ασανσέρ; Όχι, θα το γιορτάσω. Τι; Πρέπει πιο έξαλλος πανηγυρισμός;

    Πείτε και σεις καμμιά σκέψη καλύτερη. Δεν υπάρχει καλύτερη, θα μου πείτε και θα σας συγχαρώ για την ευθυκρισίαν. Ναι, καθημερινή μέσα στον Αλωνάρη, αν έχεις τα ρεπά σου, δεν λέει να πνιγεί η μέρα στις δουλειές και στις υποχρεώσεις. Την Κυριακή που θα σαβουριαστούν οι ορδές στις παραλίες, του λόγου μου θα προσφέρω υπηρεσίες στο κράτος. Αμέ! Για να με έχει στα ώπα ώπα.

    Επανερχόμεθα στο θέμα μας.

    Σήμερα δεν έχει βλαχουριά στη θάλασσα. Δεν έχει σαγιονάρες, κοσμήματα, παρέες που κουβαλούν το μισό σπίτι συν την πεθερά, συζητήσεις στη διαπασών και σούρτα φέρτα. Δεν έχει παιδομάνι να σκούζει και να ντριτσινά. Δεν έχει κάτι τύπους σπαστικούς του Σαββατοκύριακου (που δεν θα σας περιγράψω γιατί είναι ολόκληρο διήγημα και λέω να το σκαρώσω ένα απόγευμα που θα χαζεύω στη βεράντα).

    Εν ολίγοις, σήμερα έχει μόνον εμάς τους εραστάς. Της θαλάσσης τους εραστάς και δεν θέλω ειρωνείες. Γενικώς κοροϊδέψτε ελεύθερα, στην χειροτέρα των περιπτώσεων να απαντήσω, πλην δεν μπορώ τις ανακρίβειες και τις παρερμηνείες. Επίσης δεν μπορώ τις μετατοπίσεις θέματος και κείνα τα καλημερίσματα στα ξεκούδουνα.

    Με την ευκαιρία, στης ξαπλώστρας τη σιγαλιά, θα βάλω τις σκέψεις σε τάξη. Βρήκα τίτλο για ένα μυθιστόρημα που μαζί περάσαμε του λιναριού τα πάθη. Η εφορία δεν θα μου ζητήσει τίποτις φέτος λόγω… χαμηλού εισοδήματος, αλλά ο ΕΝΦΙΑ θα ζητήσει το ίδιο ποσόν λίαν συντόμως, καημός και τούτος. Μια φίλη φεύγει οριστικά για Καναδά, λόγω ανέχειας. Τούτοι οι μικροί θάνατοι είναι που δεν αντέχονται. Κάτι λελουδικά με έχουν πικράνει με πίκραν υψηλήν, μα επιμένω. Πότε θα προγραμματίσω κάτι σουαρέ βεράντας; κατά την παρέα και το μενού… Έχουμε κι εμείς τα προβλήματά μας.

    Αλλά όχι, όχι. Δεν θα πονοκεφαλιάσω άλλο, θα σκεφτώ πιο αλέγρα θέματα, μην το βαρύνω κι έχω να κολυμπήσω κρόουλ. Α, θα δοκιμάσω την σοκολατόπιτα μιας φίλης μου χρυσοχέρας και θα επιλέξω αν θα φτιάξω αυτό ή ένα παγωτό αυτοσχέδιο που έχω κατά νου.

    Επίσης με ανάμεικτα συναισθήματα (τρελή χαρά; ενθουσιασμό; την διάθεση να προβώ σε έξαλλες πανηγυρικές εκδηλώσεις; θα το μελετήσω και αναλόγως…) βρήκα μόλις άνοιξα εδώ για να πιώ καφέ, φίλους και φίλες να μας ενημερώνουν πώς είναι λέει από τούδε Σε σχέση. Τα συγχαρητήριά μου. Αν και δεν καταλαβαίνω συχνά τι ακριβώς εννοούν. Στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι εντελώς αστείο όπως το διαβάζεις ανάμεσα στις καρδούλες και τα ροζουλί, αλλά δεν είναι της παρούσης. Υποθέτω πως βρήκαν γκόμενο ή γκόμενα και μας ενημερώνουν να μην επιμένουμε άλλο στην διεκδίκηση με το μονόπετρο στο κουτάκι. Εντάξει καλά μου. Τώρα θα ξέρουμε ότι μόλις λήξει η προσθεσμία των τριών-τεσσάρων ξεπετών και της κατόπιν αναμονής, τότε θα ξαναψάχνεστε και τότε μόνον θα αναζητήσετε τους φίλους και την συντροφιά τους. Πλην εκείνοι θα απουσιάζουν σε δουλειές. Θα έχουν να αλλάξουν ένα βρακί που πήραν σε λάθος νούμερο, να ρίξουν σόδα και ξύδι στις αποχετεύσεις, θα έχουν μια φαγούρα επίμονη, ξέρετε πού. Υποψιάζομαι ότι στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι δυο ξεπέτες απανωτές, μπορεί και μια ορφανή στο αμάξι, που από ζήλον υπερβάλλοντα βαπτίζονται έτσι. Με το συμπάθειο για την χοντροκοπιά, έχουμε και ανυποψίαστα εδώ, αλλά είναι διαπίστωση κατόπιν ρεπορτάζ διασταυρωμένου. Του λόγου σας κάνετε άλλες διαπιστώσεις γλυκούτσικες, ελεύθερα. Αλλά όταν η Σχέση πάει πουφ, γιατί έτσι είναι οι σχέσεις, το λέει και η Ευσταθία καν η Ηρώ, δεν θυμάμαι ακριβώς, τότε δεν βλέπω ενημέρωση επ’ αυτού. Γράψτε μας Σχέση-Καπουτ, γράψτε ένα «Ξεσεμπρούμ σέμπρο μου» να κάνει πιο βουκολικό. Να ξέρουμε κι εμείς.

    Εντάξει, απλές καθημερινές διαπιστώσεις με τον πρωινό καφέ, πριν τις ετοιμασίες της εκδρομής. Αλλά ακούστε τον εμπειρότερο στην μαγειρική, την κηπουρική και την… δεν βρίσκω τώρα τη λέξη, την αποτέτοια του δούναι και λαβείν με τους ανθρώποι, καταλάβατε στο περίπου: Τύπους που χάνονται από το προσκήνιο (όχι μόνο εδώ, γενικώς στην ζωή μας) και εμφανίζονται ξαφνικά σαν μετεωρίτες απαιτώντας τον χρόνο σας, κατά το πότε τους βολεύει, κλάστε τους. Συγγνώμη κιόλας, αλλά δεν βρίσκω άλλη έκφραση.

    του Δημήτρη Χίλιου

    Ο Δημήτρης Χίλιος είναι συγγραφέας και από τις εκδόσεις Πατάκη κυκλοφορούν τα μυθιστορήματα του «Με το σφύριγμα του τραίνου» και «Χάρτινα φιλιά«.

     

    Κατηγορία: Facebook, Επικαιρότητα
    Tags:

    No Comments

Αφήστε ένα σχόλιο!